Kępa Okrzewska (dawniej Kępa Olęderska) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim, w gminie Konstancin-Jeziorna i należąca do par. Powsin. Założona w latach 70. XVIII wieku przez osadników olęderskich, najstarsza pisemna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1779 r. W 1813 r. we wsi znajdowało się 12 osad. Do czasu powtórnej kolonizacji Kępy Zawadowskiej w dobrach wilanowskich Kępa Okrzewska była największą tutejszą olęderską osadą, liczącą 96 osób.
Geneza tej kolonizacji związana jest w dużej mierze z protestanckimi ruchami reformacyjnymi i emigracją prześladowanych mennonitów (należących do jednego z nurtów anabaptyzmu) z Fryzji i Niderlandów. Olędrzy zasiedlali nieużytki nad Wisłą (zw. Urzecze) oraz wyspy zwane kępami, wykorzystując umiejętności gospodarki rolnej na terenach zalewowych. Więcej o Kępie i Okrzeszynie [zobacz]
Pozostałością po olędrach są dwa niewielkie i zrujnowane cmentarze, których losy silnie splecione są z Urzeczem. Cmentarz na Kępie Zawadowskiej znajduje się jeszcze w granicach Warszawy, cmentarz na Kępie Okrzewskiej na terenie gminy Konstancin-Jeziorna z datą na bramie 1931 r. Z pozostałych nagrobków można odczytać nazwiska dawnych osadników: Jakub Gisbrecht (1869-1943), Ludwik Litke (1824-1905), August Wolf (?1865), Michał Gatzke (1851-1916) i żona Anna d. Ginter (+1926), Wilhelmina Weiss (1895-1905), Henryk Witzke, Lidia Witzke (1910-1911) i wielu innych, których nagrobki są już nieczytelne.
fot. Andrzej M. Jankowski
Komentarze
Prześlij komentarz